İnsanın beş tane ablası olup da her birinin farklı bir şehirde oturuyor olmasının ne kadar üzücü bir durum olduğunu iyi bilirim. Güzel bir yemek ya da kahvaltı hazırlarsınız da burnunuzun direği sızlar, keşke bir tanesiyle bile aynı şehirde otursaydık da  bir araya gelebilseydik diye..
En son kurban bayramında bu özlemimi dile getirmiştim, sağolsun ablalarım da bana bir sürpriz yapıp sömestr tatilinde Mersin’e gelebileceklerini, Lina’nın mevlidine katılabileceklerini söylediler. Dünyalar benim oldu. Kızımın mevlidini de o yüzden kırkında değil, 70. gününde okutabildik. Şule ablamın gelemeyişi bizi biraz üzdü ama 4 ablamın, abimle eşinin ve annemin  iki geceliğine de olsa gelmesi bu aralar yaşadığım en güzel şey oldu.
 Anneannesi bebeğimize bakınca ben de hazırlıkların bir kısmını üstlendim. İmece usulü gecenin 3’üne değin süren neşeli ve eğlenceli bir hazırlığın ertesi güne yansıyan kareleri de bunlar oldu:

Fatoş ablamın şeftali kurabiyeleri:

Emine ablamın mercimek köftesi ve zeytin ezmeli açmaları:

Hacer ablamın el açması katmer tatlısı:

Hülya ablamın kıymalı & garnitürlü milföy külahları:

Yardımlarıyla bana ablalarımı aratmayan Elife'nin her zaman çok güzel olan patates salatası:

Benim yaptığım ayva tatlısı:

Elmalı kurabiyeler: (arkada Fatoş ablamın getirdiği eti puf kurabiyeler)

Tavuklu & yoğurtlu makarna, halleyli pasta.

Ve bunlarda bebeğimizin mevlid şekerleri:

İyi ki geldin bebeğim..